Pedagog
Informacje PDF Drukuj Email

Multimedialne informatory zawierające wiedzę o zawodach

www.doradca.praca.gov.pl

Portal prowadzony przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej; zawiera interetową.

wersję programu Doradca 2000

oraz podstawowe 2 moduły programu

Zawody i Edukacja oferujące bogaty zasób

informacji o zawodach i instytucjach

szkoleniowych.

www.ohpdlaszkoly.pl

Zawiera m.in. Przewodnik po zawodach, filmy

o zawodach oraz wiele innych informacji

o zawodach oraz wiele innych informacji

przydatnych zarówno doradcy zawodowemu

jak i uczniowi.

www.ec.euroa.eu/ploteus

Portal zawiera bogaty zbiór informacji o różnych instytucjach edukacyjnych w całej

Europie oraz bazę odnośników od różnych stron internetowych instytucji edukacyjnych.

www.cm.ecorys.pl

Strona internetowa Centrum Metodycznego

ECORYS Polska; zawiera informacje

niezbędne dla doradców zawodowych

w prowadzeniu procesu doradczego

oraz przydatne dla klienta doradcy.

www.progra.pl

Strona internetowa twórcy różnego rodzaju

oprogramowania wspierającego proces doradczy; zawiera informacje o programach

komputerowych.

www.psz.praca.gov.pl

Pod linkiem Klasyfikacja Zawodów i Specjalności dostępna jest informacja o zawodach występujących na rynku pracy,

ujętych w Klasyfikacji Zawodów i Specjalności Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.


TELEFONY WSPARCIA  DLA DZIECI I  MŁODZIEŻY

UZALEŻNIENIA BEHAWIORALNE

Dla osób cierpiących na uzależnienia tj. zakupy, internet, jedzenie.

Telefon kontaktowy 801 889 880 czynny poniedziałek-niedziela godz. 17:00-22:00 (połączenia płatne).

INFOLINIA DZYŻURNET.PL

Jeżeli natknąłeś się w Internecie na pornografię dziecięcą lub inne nielegalne treści, tj. rasizm i ksenofobia, nie ignoruj ich. Zgłoś je anonimowo.

Telefon kontaktowy 801 615 005 (koszt połączenia lokalnego), e-mail: info@dyzurnet.pl

KRAN

Fundacja pomocy osobom uzależnionym, również dzieciom.

Telefon kontaktowy 800 120 289 (bezpłatny) lub 22 618 65 97. czynny poniedziałek-piątek godz. 09:00-17:00, e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

HELPLINE

Uważasz, że spędzasz za dużo czasu przed komputerem? Ktoś obraża cię w intemecie? Ktoś zadaje ci krępujące pytania, namawia na spotkanie? Ktoś opublikował twoje zdjęcia bez twojej zgody? Zadzwoń?

Telefon kontaktowy 800 100 100, czynny poniedziałek-piątek godz. 12:00-18:00, www.helpline.org.pl

"ANONIMOWY PRZYJACIEL"

Masz problem? Zabrakło ci chęci do życia? Czujesz się samotnie i nieszczęśliwie? Zadzwoń.

Telefon kontaktowy 89 192 88 lub 89 527 00 00,

e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. czynne całodobowo.

STOWARZYSZENIE "OPTA".

Dla dzieci i nastolatków zaniedbanych, wykorzystywanych seksualnie, których rodzice piją.

Telefon kontaktowy 22 827 61 72

FUNDACJA PRAESTERNO

Zajmuje się przeciwdziałaniem wszelkim formom i przejawom patologii społecznej, w tym narkomanii, alkoholizmowi i przemocy.

Telefon kontaktowy 42 67 67 727, czynny w poniedziałki, środy, piątki w godz. 16:00-20:00

"NARKOTYKI-NARKOMANIA"

Ogólnopolski Telefon Zaufania. Zadzwoń jeśli masz problem z narkotykami lub martwisz się o kogoś z twojego otoczenia.

Telefon kontaktowy 801 190 990, czynny codziennie 16:00-21:00

DZIECIĘCY TELEFON ZAUFANIA RZECZNIK PRAW DZIECKA

Telefon kontaktowy 800 12 12 12 czynny poniedziałek-piątek godz. 8:15-20:00 (połączenia są bezpłatne z telefonów stacjonarnych oraz sieci Orange).

SPOZA

Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Problemami Emocjonalnymi.

Telefon kontaktowy 22 618 34 06, e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. czynne poniedziałek-piątek godz. 09:00-16:00

NIEBIESKA LINIA

Ogólnopolskie pogotowie dla ofiar przemocy w rodzinie.

Telefon kontaktowy 80112 00 02 czynny poniedziałek - sobota godz. 08:00-22:00, w niedziele i święta godz. 08:00-16:00 (połączenia płatne), e-mail: pogotowie@niebieskalinia.pl

TELEFON ZAUFANIA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

Czy masz problem? Czujesz smutek, złość, bezsilność- skontaktuj się z nami. Anonimowo, bezpłatnie, dyskretnie, chętnie i cierpliwie.

Telefon kontaktowy 116 111 czynny poniedziałek-niedziela godz. 12:00-20:00

 
GODZINY PRACY PEDAGOGA SZKOLNEGO PDF Drukuj Email

PONIEDZIAŁEK

10.35 – 11.35

12.35 – 14.30

WTOREK

8.00 – 9.45

13.25 – 14.30

ŚRODA

8.00 – 9.40

CZWARTEK

10.35 – 11.35

13.25 – 14.30

PIĄTEK

12.35 – 13.45

KONSULTACJE ZAWODOZNAWCZE ORAZ INDYWIDUALNE SPOTKANIA Z UCZNIAMI I RODZICAMI –

KAŻDY PIĄTEK W GODZINACH 12.35 – 13.45

 
Co jest w życiu ważne. Pokaż to swojemu dziecku! PDF Drukuj Email

Uczciwości i prawdomówność

Jeśli chcesz, by twoje dziecko było uczciwe, po prostu… bądź uczciwy. Uczciwy w stosunku do innych ludzi, w stosunku do dziecka, a także w stosunku do samego siebie. Nasze dzieci doskonale potrafią wyczuć nieprawdy i dobrze wiedzą, kiedy udajemy. Boli cię głowa, ale udajesz, że wszystko jest OK? Pokłóciliście się, ale przed dziećmi gracie szczęśliwych? One to widzą i czują. To pilni obserwatorzy, którzy mają radary nastawione na nieuczciwość. Jeśli chcesz, by twoje dziecko było uczciwe, nie udawaj przed nim – bądź prawdziwy i mów otwarcie na poziomie, który zrozumie. Jednocześnie nie karz swojego dziecka za bycie uczciwym. Nie karć go za prawdę i za otwarte mówienie ci tego, co myśli.

Otwartość na innych

Ludzie są różni. To banał, ale często o tym zapominamy. Ludzie mają różne doświadczenia życiowe, są na różnym etapie osobistego rozwoju, mają różne poglądy na te same sprawy. Jeśli chcesz, by twoje dziecko było akceptowane takim, jakim jest, naucz je akceptować i przyjmować innych. Jak? Samemu nie wydając ocen, będąc otwartym na drugiego człowieka
i będąc go prawdziwie ciekawym. Bądź otwartym na własne dziecko. Słuchaj go, by usłyszeć, co chce ci tak naprawdę powiedzieć, a nie tylko po to, by mu natychmiast odpowiedzieć. Pokaż mu niezwykłość ludzkiej różnorodności i naucz jej szanowania, samemu ją szanując.

Szacunek do granic cudzych i własnych

Każdy z nas ma swoje granice. Umiejętność ich szanowania jest niezwykle ważna w budowaniu zdrowych relacji z innymi ludźmi. Jeśli chcesz, by twoje dziecko szanowało twoje granice, musisz najpierw samemu umieć je zauważyć i… uszanować. Dać sobie prawo do ich posiadania, dać sobie prawo do zadbania o samego siebie, do niezgody na pewne zachowania, do samodecydowania. To mocno wiąże się z tematem uczciwości. Szanując swoje granice, daj też do tego prawo twojemu dziecku. Słuchaj go, szanuj jego „nie” i weryfikuj, co naprawdę stoi za dziecięcym „nie chcę”.

Wiara w siebie

Jeśli chcesz, by twoje dziecko wierzyło w siebie, wierzyło w swoje możliwości i umiejętności, wierzyło, że da radę i jest wartościowe takie, jakie jest, daj mu tego przykład. Uwierz w siebie. W swoje kompetencje jako rodzica, w swoje możliwości i w to, że jesteś dobry taki, jaki jesteś. Że dajesz radę, że potrafisz, że warto próbować. Jednocześnie nie podkopuj wiary w siebie swojego dziecka. Nie musisz mu we wszystkim pomagać, ono naprawdę jest kompetentne i potrafi sobie poradzić. Nie wyręczaj, nie ułatwiaj i nie usuwaj każdej przeszkody spod nóg. Doceń, gdy sobie poradzi, zwracając uwagę na jego samozaparcie i dążenie do celu, na cechy jego osobowości, które pozwoliły mu osiągnąć to, co sobie założyło, a nie marnując energię na bezproduktywne „brawo” i „super”.

Jesteś ważny! Ale nie jesteś ważniejszy od innych

To jedna z cenniejszych informacji dla naszych dzieci. Każdy człowiek potrzebuje wiedzieć, że jest ważny. Że się liczy, że jest brany pod uwagę. Jeśli chcesz, by twoje dziecko miało tego świadomość, pokaż mu to. Pokaż, że jego zdanie cię interesuje, że bierzesz pod uwagę jego potrzeby i jego opinie. Jednocześnie pokaż mu, że twoje zdanie, zdanie partnera, rodzeństwa też jest równie istotne.Ucząc go szanować innych ludzi, szanować ich granice, pokazujesz dziecku, że każdy człowiek jest ważny. Ale nie jest ważniejszy od innych.

Dziecko najłatwiej i najszybciej uczy się przez przykład. Jeśli chcesz przekazać mu swój system wartości, po prostu prawdziwie i autentycznie nim żyj.

Autor: Magda Karpienia

Źródło:http://dziecisawazne.pl/zyciu-wazne-pokaz-swojemu-dziecku/

 
Jak nauczyć dzieci przestrzegania zasad? PDF Drukuj Email

 

 

Autorytet – co to takiego?

By być dla kogoś autorytetem, musimy z nim przede wszystkim zbudować więź. Dziecko powinno czuć, że rodzic zawsze znajdzie dla niego czas, nawet jeśli będą to krótsze chwile. Powinno móc się z rodzicami zarówno bawić, jak i zdobywać wiedzę, a także poznawać reguły panujące w domu. Powtarzalność i rutyna budują poczucie bezpieczeństwa, a jasne określenie zasad sprawia, że dziecko wie, czego może się spodziewać i jakie są konsekwencje poszczególnych działań. Przestrzeganie reguł (oczywiście zawsze dostosowanych do wieku i możliwości dziecka) powinno być, szczególnie na początku, wyraźnie doceniane – maluch musi mieć poczucie, że rodzice dostrzegają jego zaangażowanie i starania. Dzięki takiemu podejściu dziecko dość szybko oswaja się z obowiązkami i w pewnym momencie nie potrzebuje już pochwał, by rozumieć, że każdy w rodzinie ma swoje zadania, które mają pozytywny wpływ na wszystkich i są stałym elementem domowego życia.

Najczęstsze błędy wychowawcze

  • zbyt wiele poleceń naraz, co sprawia, że dziecko jest zdezorientowane i tak naprawdę nie rozumie, czego od niego wymagamy
  • brak kontroli nad zleconymi zadaniami
  • tzw. polecenia fotelowe, czyli prośby wykrzykiwane z drugiego pokoju (których dziecko nie może usłyszeć) albo w momencie, kiedy maluch jest rozkojarzony i zajęty innymi czynnościami
  • brak konsekwencji w podejściu do dziecka (raz stawianie mu wymagań, innym razem odpuszczanie)
  • odmienne stanowiska obojga rodziców (jedno określa zasady, drugie pozwala je łamać)

Jak osiągnąć sukces wychowawczy?

Oto pięć podstawowych kroków, dzięki którym nie tylko uda nam się namówić dziecko do spełniania naszych próśb, ale wzmocnimy także swój rodzicielski autorytet.

  1. Na początku musimy przyciągnąć uwagę dziecka, np. dotykając lekko jego ramienia, nawiązując kontakt wzrokowy lub wypowiadając imię.
  2. Polecenie, które do niego skierujemy, powinno być konkretne, wyrażone prostym językiem i krótkie (2-4 słowa) – np. „Wyprowadź teraz psa”.
  3. Aby upewnić się, że dziecko usłyszało i zrozumiało komunikat, prosimy o powtórzenie naszej prośby.
  4. Powinniśmy być gotowi na kilkukrotne przypomnienie naszego polecenia – zanim nasze dzieci nabiorą dobrych nawyków i nauczą się wypełniać swoje obowiązki, minie trochę czasu, dlatego potrzebna jest do tego cierpliwość i wyrozumiałość.
  5. Na koniec pamiętajmy, by samemu dopilnować i sprawdzić, czy dziecko spełniło naszą prośbę – na tym etapie kontrola rodzicielska jest niezbędna.

Autor: Agnieszka Gąstoł-Olbrycht, psychoterapeuta, psycholog, pedagog specjalny

Źródło: http://czasdzieci.pl/domowa-akademia/rodzice-artykuly/id,1078-jak_nauczyc_dzieci.html

 
„Robisz wielki hałas o nic!”, czyli o akceptacji uczuć dziecka PDF Drukuj Email

Dziecko potrzebuje zrozumienia, by odnaleźć się w otaczającym go świecie. Zaprzeczanie  uczuciom malucha uniemożliwia zaspokojenie tej potrzeby. Często czuje się on wtedy zagubiony i rozzłoszczony. Komunikaty, które z założenia mają uspokoić dziecko, a które w praktyce umniejszają znaczenie trudnych emocji oraz ich przyczyny, to dla dziecka informacja, że błędnie interpretuje ono to, co czuje, że jego myśli
i ocena sytuacji są złe. Jeśli dziecko uwierzy rodzicowi, może przestać ufać swoim emocjom i własnym doświadczeniom. Straci tym samym niezwykle cenną podstawę do nawiązywania kontaktu z sobą samym i z drugim człowiekiem.

Dziecko jest odrębną osobą

Doceniając znaczenie emocji, które przeżywa dziecko, możemy je wspierać w jego zaufaniu do siebie. Spojrzenie oczami dziecka na zaistniałą sytuację pozwoli rodzicowi zobaczyć więcej. Istotą jest zrozumienie, że dziecko jest odrębną osobą, ma mieć swoje własne zdanie, swoje własne uczucia i swoje własne pragnienia. Jeśli są odmienne od poglądów rodzica, to oznacza to tylko tyle, że każdy czuje to, co czuje, a różnica w ocenie sytuacji nie oznacza, że ktoś ma rację, a ktoś inny się myli. Uświadomienie sobie tego faktu jest przełomowe dla relacji rodzica z dzieckiem –
i z drugim człowiekiem w ogóle – i pozwala otworzyć się na uważniejszą komunikację.

Nazywanie uczuć

Rodzic, który wczuwa się w doznania swojego dziecka, potrafi dostrzec to jak ono się czuje i pomóc mu w nazwaniu tych uczuć. Dostrzega i nazywa, zamiast oceniać 
i etykietować. To z kolei uczy dziecko, że można zmagać się z wieloma uczuciami – zarówno z tymi przyjemnymi, jak i tymi trudnymi. Fakt, że rodzic potrafi te uczucia przyjąć, daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i zrozumienia.

Jak wspierać dziecko w radzeniu sobie z własnymi uczuciami?

Przede wszystkim – zrezygnować z podziału emocji na “złe” i “dobre”, nie oceniać adekwatności reakcji do wywołującego je zdarzenia. Obserwować emocje, akceptować je i wspierać dziecko w ich rozpoznawaniu.

Wzorując się na podpowiedziach A. Faber i E. Mazlish z książki „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały i jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”, można wyróżnić cztery sposoby na to, by pomóc dziecku w radzeniu sobie z własnymi uczuciami:

Słuchaj dziecka bardzo uważnie

Poprzez aktywne słuchanie dziecka rodzic stwarza mu przestrzeń. Gdy chce ono powiedzieć coś ważnego, rodzic powinien zwrócić się całym sobą w jego stronę, poświęcić mu całą uwagę. Zdarza się, że współczujące milczenie i wsłuchanie się w dziecko jest bardzo pomocne i wystarczające. Jeśli nie możemy w danej chwili poświęcić naszemu rozmówcy pełnej uwagi, może go poprosić, by poczekał. Zawsze warto sprawdzić, co w danej chwili jest dla nas ważniejsze – wysłuchanie dziecka tu
i teraz czy dokończenie wykonywanej właśnie czynności.

Zaakceptuj uczucia dziecka

Możesz wyrazić swoją uważność i zrozumienie krótkimi komunikatami: „och”, „hmm”, „rozumiem”. Zrezygnuj z oceny i komentarza. Zrozumienie daje dziecku poczucie, że jest z nim ktoś bliski, wczuwający się w jego doświadczenia. To zachęca je do wyrażenia własnych myśli i uczuć, a także do szukania swoich własnych rozwiązań sytuacji.

Nazwij przeżywane przez dziecko uczucia

Głośne potwierdzenie tego, co dziecko mówi, bez jakiejkolwiek interpretacji, pomaga mu zobaczyć, co się z nim dzieje. Można powiedzieć: „to przykre”, „to boli”, “jest ci smutno”, “czujesz się zawiedziony”. Pomocą może być stworzona przez 
M. Rosenberga lista uczuć i potrzeb, przywoływana często w Porozumieniu Bez Przemocy.

Zamień pragnienia dziecka w fantazję

Kiedy dziecko kieruje do rodzica prośbę, której w danym momencie nie jest on w stanie spełnić (np. „Chcę zjeść ananasa”), rodzic może przemienić taką rozmowę w zabawę (np. „Hm, gdybym tylko miała magiczną różdżkę, wyczarowałabym dla ciebie sto ananasów!”). Samo zrozumienie pragnienia dziecka może być dla niego wystarczające i ułatwić zniesienie faktu, że aktualnie w domu nie ma żadnego ananasa.

Wspierające dziecko komunikaty są bardzo ważne, ale kluczowa jest postawa rodzica i jego nastawienie do sytuacji. Bardzo wiele można przekazać na poziomie niewerbalnym.

Kiedy rozmawiać z dzieckiem?

  • Kiedy ma ono kłopot i przeżywa jakieś trudne dla siebie emocje.
  • Kiedy zarówno rodzic jak i dziecko chcą rozmawiać.
  • Gdy rodzic jest gotowy bezwarunkowo zaakceptować uczucia dziecka.
  • Kiedy rodzic wierzy, że dziecko poradzi sobie z kłopotami.

Może się okazać, że rodzic teoretycznie zaakceptuje wszystkie uczucia swojego dziecka, ale w codziennym pośpiechu, w trudnej sytuacji powróci do dotychczasowych schematów reagowania. Jeśli dziecko powie coś, co nas rozzłości albo nawet przestraszy, zdarza nam się powrócić do swoich starych metod i zlekceważyć jego uczucia. Taką sytuację nazywa się czasem tzw. “odruchowym sprzeciwem rodziców”. Warto mieć to na uwadze, aby i w sytuacjach zaskakujących poradzić sobie
z emocjami swoimi i dziecka. Jeśli jednak zareagujemy w sposób, z którego nie jesteśmy zadowoleni, zawsze możemy przeprosić i spróbować jeszcze raz.

Autor:Kasia Skóra

Socjolog i pedagog z wieloletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi. Ukończyła Letnią Akademię Montessori i Szkołę dla Rodziców i Wychowawców.

Zródło: http://dziecisawazne.pl/robisz-wielki-halas-o-nic-czyli-jak-reagowac-zeby-uczyc-dziecka-zaufania-siebie/

 


Strona 1 z 2
Aktualności Pedagog
free pokerfree poker

Kalendarz


Dzisiaj jest: Wtorek
22 Stycznia 2019
Dzień Dziadka
Imieniny obchodzą
Anastazy, Dobromysł, Gaudencjusz,
Gaudenty, Marta, Wincenty

Do końca roku zostało 344 dni.
Zodiak: Wodnik

Kto nas odwiedza

Naszą witrynę przegląda teraz 53 gości 

© 2010 Zespół Szkół w Garbnie.

Zawartość serwisu jest chroniona prawami autorskimi.

Licznik odwiedzin

Dodatki na stronę