Apel bożonarodzeniowy

Napisz pierwszy komentarz
PDF Drukuj Email
 
Pielęgnujemy zwyczaje bożonarodzeniowe

Napisz pierwszy komentarz
PDF Drukuj Email
 
Skąd nasz ród …

Warmia i Mazury do 1945 roku były częścią państwa niemieckiego. Po zakończeniu II wojny światowej dawne Prusy Wschodnie stały się częścią państwa polskiego. Większość mieszkańców naszego regionu stanowiła ludność napływowa, której ojcowie i dziadowie przybyli tutaj z dawnych, straconych przez Polskę Kresów Wschodnich.

W roku szkolnym 2018/2019 Szkoła Podstawowa w Garbnie wzięła udział w projekcie „Szkoła Niepodległej 1918 – 2018” zorganizowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Realizując wybrane prace wchodzące w skład projektu postanowiliśmy przeprowadzić badanie sprawdzające miejsce pochodzenia rodzin naszych uczniów. Założyliśmy, że większość rodzin uczniów naszej szkoły ma pochodzenie kresowe. Zadanie realizował nauczyciel historii pan Mariusz Sak z uczennicami klasy 8 sp., Oliwią Ćwikowską, Julią Hul, Julią Lisiecką i Julią Pietrzyk.

Dziewczyny wspólnie z opiekunem sporządziły ankietę, którą skierowano do rodziców uczniów naszej szkoły. Ankieta składała się z dwóch tabel, górnej – wypełnianej przez ojca dziecka i dolnej – wypełnianej przez matkę dziecka. W tabeli należało wskazać region, który do 1945 roku należał do dawnego państwa polskiego. Do wyboru było czternaście regionów. Po namyśle dołączyliśmy do tabeli także region dawnych Prus Wschodnich ponieważ założyliśmy, że jakaś mała część uczniów może mieć pochodzenie z obszaru dawnych Niemiec, co później potwierdziły wyniki ankiety.

Ankieta, rozdawana uczniom SP Garbno w miesiącach październik i listopad 2018 roku, była na bieżąco opracowywana przez uczennice klasy 8 sp. W związku z tym, że uczniowie naszej szkoły pochodzą z rodzin wielodzietnych ankietę otrzymało tylko jedno z rodzeństwa, ogółem 92 uczniów z klas 4 – 8 sp. i 3 gimnazjum. Zwrócono wypełnionych 76 ankiet. W każdej ankiecie można było wskazać maksymalnie cztery miejsca pochodzenia, dwa ze strony matki (jej rodzice) i dwa ze strony ojca (jego rodzice). Ankietę wypełniło 82% rodziców, z czego aż 11% ankiet zostało wypełnionych tylko przez jednego rodzica. Oddano ogółem 280 głosów na poszczególne regiony.

Analiza ogólna ankiety wykazała, że głównymi regionami pochodzenia rodzin uczniów SP Garbno są Mazowsze (19,64%), Wileńszczyzna (13,21%), Suwalszczyzna (11,07%), Prusy Wschodnie (10,71%) i Podlasie (10,71%). Analiza szczegółowa ukazała, że głównymi regionami pochodzenia rodzin naszych uczniów ze strony matki są Mazowsze (20,71%), Prusy Wschodnie (14,28%), Wileńszczyzna (13,57%), Podlasie (13,57%) i Suwalszczyzna (10,71%). Głównymi regionami pochodzenia rodzin ze strony ojca są Mazowsze (18,57%), Wileńszczyzna (12,85%) i Suwalszczyzna (11,42%).

Analiza ankiety nie potwierdziła początkowego założenia. Okazało się, że większość rodzin uczniów SP Garbno (około 56%) pochodzi z regionów, które należały przed wojną do państwa polskiego i należą do Polski także obecnie. Pochodzenie kresowe ma tylko 24% rodzin naszych uczniów. Małą Ojczyzną większości tych rodzin jest przedwojenna Wileńszczyzna. Wśród miejsc pochodzenia, które wskazywali rodzice były także miejsca tak „egzotyczne” jak słynna Odessa na Ukrainie. Na koniec warto podkreślić, że bardzo duży odsetek (10,71 %) otrzymał region dawnych niemieckich Prus Wschodnich. Może to świadczyć o tym, że prawie jedenaście procent rodzin naszych uczniów miało przodka, który do 1945 roku zamieszkiwał obszar państwa niemieckiego.

Zadanie zrealizowane przez uczennice klasy 8 sp. wniosło ogromną wartość w życie naszej szkoły. Poprzez poznanie pochodzenia rodzin naszych uczniów możemy się jeszcze bardziej zintegrować jako szkoła, aby poczuć się jak jedna wielka rodzina. Im więcej o sobie wiemy, tym bliżsi sobie stajemy się nawzajem. Teraz już wiemy lepiej kim jesteśmy i skąd pobraliśmy wartości, którymi wszyscy kierujemy się w życiu. Teraz już wiemy, skąd nasz ród.

Mariusz Sak

Napisz pierwszy komentarz
PDF Drukuj Email
 
Niepodległa

W ramach akcji „Szkoła Niepodległej” uczniowie kl. 7,8 i 3g opracowali biogramy żołnierzy walczących o wolność Ojczyzny. Zdecydowano, że wybór będzie dotyczyć postaci jak najbliżej związanych z naszym środowiskiem. Przedstawiciele kl.8: Ola Bura, Jula Hula, Julka Pietrzyk, Wiktoria Janków oraz Bartek Macke pod kierunkiem p. dyrektor Stefanii Siewruk- Welens pracowali nad notką biograficzną ojca p. dyrektor Józefa Siewruka ps. Nil -  żołnierza 24 Brygady Partyzanckiej „Dryświaty”.  Wykorzystali: książkę  Cezarego Chlebowskiego „Wachlarz”, monografię „Ostatni  raport” Kazimierza Krauzego oraz wspomnienie o ojcu napisane przez p. dyrektor. Z kolei Paulina Paluch, Natalia Hetman, Martyna Wiaterek oraz Marta Skrzydel z kl.7 opracowali biogram Kazimierza Krauzego – dowódcy 24. Brygady Partyzanckiej „Dryświaty”, grobem którego opiekują się uczniowie naszej szkoły, na podstawie wspomnianej książki „Ostatni raport” i materiałów z Internetu.  Zaś Kornel Suwezda z kl. 3g podjął się zadania stworzenia biogramu żyjącego w jego miejscowości – Kraskowie – żołnierza AK – pradziadka kolegi z kl. 5 Dominika Mickiego – Bolesława Minksztyna. Wykorzystał książkę autobiograficzną p. Minksztyna oraz wywiad z jego córką p. Józefą Minksztyn. Opiekunem uczniów z kl. 7 i 3g był historyk p. Mariusz Sak.

 

Imię i nazwisko:

Józef Siewruk

Pseudonim:

„Nil”

Stopień wojskowy

starszy strzelec

Data i miejsce urodzenia:

24.02.1924 r. Stare Pietryszki, pow. Brasław

Przed wojną:

Urodził się w zubożałej wielodzietnej (10 dzieci) szlacheckiej rodzinie w dwuwłókowym zaścianku na Ziemi Brasławskiej ( dziś – Białoruś). Ukończył jedynie 6 klasową szkołę w Buczanach. Pracował w gospodarstwie, szył buty i kożuchy, skonstruował kryształkowe radio, wiatrową mini-elektrownię. Bardzo chciał się uczyć, ale warunki materialne na to nie pozwalały.

Działalność patriotyczna i wojskowa:

Po napadzie Niemiec na ZSRR razem z kolegą wymontowali z rosyjskich kukuruźników pistolety maszynowe i ukryli w stodole – później przejęło je AK. W konspiracji od 1941 r. jako 18 –letni członek Organizacji Dywersyjnej „Wachlarz”.  Przysięgę na wierność złożył przed nauczycielem z Widz. Należał do plutonu osłonowego V odcinka „Wachlarza”, który skupiał najbardziej doświadczonych w konspiracji żołnierzy. Po rozwiązaniu w połowie 1942 r. „Wachlarza” wstąpił w szeregi  Armii Krajowej Obwód Brasław „Jaź”. Od marca 1944 żołnierz pierwszego oddziału partyzanckiego na Ziemi Brasławskiej- Oddziału Leśnego nr 85. Na jego bazie  w maju 1944 r. utworzono   24. Brygadę Partyzancką „Dryświaty”.  Józef Siewruk walczył w II plutonie Brygady pod dowództwem Józefa Makowskiego „Rzędziana”. Z uwagi na niski wzrost i spryt pełnił funkcję zwiadowcy.

Akcje, w których brał udział:

- napad na osobowy samochód niemiecki, rozbrojenie 2 żołnierzy;

- akcja na posterunek niemiecki w Miorach- zdobycie amunicji;

- potyczka z policją niemiecką pod Klausami;

- walki z partyzantką radziecką – pod Ostaniowcami i Marcybelino;

- akcja na posterunek litewsko- niemiecki w Gajdach – likwidacja wart, opanowanie posterunku, zabór broni, zdemolowanie pomieszczeń;

- akcja na posterunek litewski w Gajdach;

- zasadzka na szosie koło Mierzan na pojazdy niemieckie;

- akcja na posterunek litewski w Rymszanach;

Po ustaniu działań wojennych:

Aresztowany i  zesłany do Kaługi. Udało mu się uciec z transportu. Ukrywał się w lasach koło rodzinnego domu. Złapany przez NKWD i wieziony drabiniastym wozem, ponownie uciekł, mimo ostrzału NKWD-zistów i cały dzień chował się w jeziorze z trzciną przy ustach, by móc oddychać. Jesień i zimę spędził w lesie, w ziemiance wraz z innymi partyzantami.  Pierwszym transportem repatriacyjnym z dokumentami na nazwisko zabitego partyzanta Witolda Kaczana przyjechał do Kętrzyna. Podjął pracę traktorzysty i kierowcy w okolicznych PGR-ach.  Ożenił się, miał troje dzieci. Jego rodzina, która pozostała na terenie ZSRR była represjonowana –  w Kazachstanie i na Syberii wieloletnie wyroki odsiedzieli wszyscy  dorośli – oprócz matki i jednej z sióstr – z rodziny.

Odznaczenia:

Krzyż Partyzancki

Data i miejsce śmierci, miejsce pochówku:

30.03.1980  r. w Kętrzynie, pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Kętrzynie.

 

Imię i nazwisko:

Kazimierz Krauze

Pseudonim:

„Kumiel”, „Wawrzecki”

Stopień wojskowy:

Kpt, ppłk, płk, dowódca 24 Brygady AK „Dryświaty”

Data i miejsce urodzenia:

1.08.1916, Lipowiec, Ukraina.

Przed wojną:

W 1924 roku repatriowany wraz z rodziną z bolszewickiej Rosji do Polski. W czerwcu 1935 zdał maturę w Wilnie. Pracował jako nauczyciel j. polskiego w wiejskiej szkole. W roku 1937/1938 służył w Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy przy 76 p.p. w Grodnie, następnie uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej. W sierpniu 1939 r. przydzielony do 36 p.p. Legii Akademickiej w Warszawie w stopniu zastępcy dowódcy plutonu. Organizował pododdziały swojej jednostki z przybywających do niej rezerwistów.

Działalność patriotyczna i wojskowa:

We wrześniu 1939 r. bierze udział w obronie Warszawy jako dowódca plutonu. Po kapitulacji stolicy ukrywa się w mieście, następnie przedostaje się na Wileńszczyznę i osiada w powiecie brasławskim. Od grudnia 1940 r. organizuje tu bazę dla cichociemnych. W 1942 r. dowodzi plutonem osłonowym V odcinka „Wachlarza”. W maju 1942 r. bierze udział w brawurowej akcji przetransportowania z bazy w Werusowie dużej ilości materiałów wybuchowych. W grudniu 1942 r. przejmuje obowiązki dowódcy 26 Ośrodka Dywersyjnego. W marcu 1944 r. organizuje oddział partyzancki na Brasławszczyznie

(OL-85) i obejmuje jego dowództwo. Później współtworzy 23 Brygadę AK. W akcji „Burza” jego jednostka walczy w składzie Zgrupowania AK nr 2. W maju 1944 r. tworzy 24 Brygadę AK „Dryświaty” i obejmuje jej dowództwo. W lipcu 1944 r. w wyniku nieudanych rozmów z Sowietami jego Brygada zostaje rozwiązana, a on aresztowany. W Kałudze odrzuca propozycję wstąpienia do Ludowego Wojska Polskiego. Zostaje oddany pod nadzór NKWD „Smiersz”. Przechodzi przez kolejne łagry sowieckie: Riazan, Diagielew i Czerepowiec. Służbę wojenną w momencie aresztowania  kończy w stopniu kpt.

Po wojnie:

W kwietniu 1948 r. wrócił do Polski i zamieszkał w Kętrzynie. Założył rodzinę i pracował jako księgowy. W październiku 1950 r. zatrzymany został przez UB i aresztowany przez Rejonową Prokuraturę Wojskową w Olsztynie. Skazany na 8 lat więzienia, utratę mienia, degradację do stopnia szeregowca i pozbawienie praw obywatelskich na 5 lat. W styczniu 1955 r. zwolniony z więzienia. Pracował w kętrzyńskim MHD na stanowisku głównego księgowego. W 1974 r. przeszedł do pracy w ZPO „Warmia” w Kętrzynie. W 1976 r. przeszedł na emeryturę. W lipcu 1988 r. w wyniku rewizji nadzwyczajnej Sądu Najwyższego w Warszawie został zrehabilitowany za skazanie z 1950 r. W latach 1989-1990 brał udział w tworzeniu Światowego Związku Żołnierzy AK. Był współorganizatorem kętrzyńskiego Koła Miejskiego ŚZŻAK. Był twórcą i inicjatorem zespołu, który odnalazł groby żołnierzy swojej brygady zamordowanych przez Sowietów w kwietniu 1944 r. pod Marceboliną na Brasławszczyznie. Współpracował z organami władzy w Kętrzynie w organizowaniu uroczystości popularyzujących etos AK. Ostatnie lata życie spędził w Olsztynie. Był prezesem Warmińsko-Mazurskiego ŚZŻAK. W 2000 r. awansowany do stopnia ppłk w stanie spoczynku, w 2006 r. awansowany do stopnia płk.

Odznaczenia:

Srebrny Krzyż Orderu Virtutti Militari, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej, Medal Wojska, Medal za Udział w Wojnie Obronnej w 1939 r., Medal Zwycięstwa i Wolności, Medal Rodła.

Data i miejsce śmierci, miejsce pochówku:

06.03.2008 w Olsztynie, pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Kętrzynie.

 

Literatura:

Autor monografii Obwodu Brasławskiego AK „Ostatni raport”, współautor książki „Sztafeta pokoleń”.

 

Imię i nazwisko:

Bolesław Minksztym

Pseudonim:

„Sokół”

Stopień wojskowy:

Szeregowy

Data i miejsce urodzenia:

1.01.1926, Czepukany, gm. Rymszany, p. Brasław, woj. Wileńskie

Przed wojną:

Przed wojną zamieszkiwał wieś Czepukany na Brasławszczyznie. Mieszkał wraz z rodzicami (Stanisławem i Bolesławą) i rodzeństwem, siostrami Anną, Albiną,  Stanisławą, Wacławą oraz braćmi Witoldem i Edwardem. Ukończył 6 klas szkoły podstawowej.

Działalność patriotyczna i wojskowa:

Do 1944 r. ukrywał się unikając w ten sposób wywózki na roboty do Niemiec. W 1944 r. wstępuje do partyzantki. Służył w oddziale Bolesława Morawskiego „Popiela”. Brał udział w czynnym oporze konspiracyjnym. Jednostka, w której służył podlegała pod organizację „NIE” Armii Krajowej. Jego drużynowym był Olgierd Retyg. Aresztowany przez NKWD podczas wizyty u wujostwa w Troku w dniu 15.01.1945 r. Trzy tygodnie więziony w litewskim miasteczku Zarasai, gdzie był przesłuchiwany i katowany przez NKWD. W lutym 1945 r. przewieziony do więzienia w Ucianach, a następnie w Starych Święcianach. W marcu 1945 r. wywieziony do więzienia Łukiszki w Wilnie. Tam w dniu 27.09.1945 r. skazany przez sowiecki Trybunał Wojenny za udział w „nielegalnej organizacji AK” oraz za „próbę zbrojnego oporu” wobec Armii Sowieckiej na 10 lat poprawczych łagrów, 5 lat zsyłki i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich. Pod koniec listopada 1945 r. wywieziony wagonami bydlęcymi na Syberię.

Na zesłaniu:

Na zesłaniu przebywał od stycznia 1946 r. pracując początkowo w łagrze w okolicach Tobolska nad rzeką Irtysz. Od marca do czerwca 1946 r. pracował przy wyrębie lasów pod budowę nowego łagru. W 1947 r. pracował przy rozładunku i załadunku wagonów. W lutym 1948 r. wywieziony pociągiem do łagru w Nowokuźniecku. Pracował przy budowie osiedla dla górników. Pod koniec października 1948 r. wywieziony do łagru w Krasnojarsku do budowy mostu na rzece Jenisej, gdzie uległ wypadkowi – kloc drzewa złamał mu nogę. Przez trzy miesiące leżał w szpitalu, a następnie pracował tam jako sanitariusz. Na początku 1949 r. wywieziony do subłagu do pracy w tartaku. Pod koniec maja 1949 r. wywieziony w okolice Abaki do pracy w kamieniołomach. Wywieziony koleją do Birłagu nad Amurem do łagru w okolicy Chabarowska, gdzie do jesieni pracował na kolei. W połowie października 1949 r. wywieziony pociągiem do Władywostoku, skąd statkiem przewieziony został do Magadanu do pracy w kopalni rudy złota. Przebywał tam do 1.11. 1953 r. Następnie zwolniony z łagru, ale skazany na zsyłkę, czyli pozostanie na Magadanie z możliwością samodzielnego życia i pracy zarobkowej. W dniu 2.11.1953 r. zamieszkał w osiedlu „Simka”, gdzie pracował w lesie, a następnie od 10.05.1954 r.  mieszkał w osiedlu Maryna Raskowa, gdzie pracował w kopalni odkrywkowej złota. 26.10.1955 r. zwolniony z dalszego odbywania kary.

Powrót do Polski:

W początkach 1956 r. przekroczył granicę polsko – sowiecką w Żurawicy, gdzie spędził trzy tygodnie, a następnie dostał skierowanie do pracy w Stalinogrodzie (Katowice). Pracował w kopalni węgla w Mysłowicach jako młodszy rębacz. Po miesiącu na własną prośbę przeniesiony do Przedsiębiorstwa Robót Górniczych w Bytomiu. Pracował w kopalni Barbara Wyzwolenie w Chorzowie. Wziął 30 dni urlopu i wyjechał do ZSRR, aby w rodzinnej wiosce Czepukany odwiedzić swoją rodzinę. Po powrocie z Sowietów wyjechał do Szczytna do krewnych Minksztymów i do Kraskowa do ciotki Genowefy (siostry ojca), która obiecała przepisać na jego ojca połowę z 10 ha gospodarstwa. W 1958 r. rzucił pracę na Śląsku i osiadł w Kraskowie, gdzie ukończył 7 i 8 klasę szkoły podstawowej. Ściągnął z ZSRR także ojca oraz najmłodszą siostrę Annę i brata Edwarda. W maju 1960 r. ożenił się. W 1962 r. odbył służbę w Ludowym Wojsku Polskim. W 1990 r. napisał swoje wspomnienia z pobytu na zesłaniu. 7.07.2005 r.  odznaczony Medalem „Pro Memoria”. Na początku lipca 2008 r. podarował swoją książkę Ośrodkowi Karta w Warszawie. W Kraskowie mieszka do dzisiaj.

Odznaczenia:

Medal „Pro Memoria”.

Literatura:

„Pamiętnik 1939 – 1955. Droga przez więzienne piekło i sowieckie łagry”.

Napisz pierwszy komentarz
PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 
 
„Symbol Niepodległej – przygotowanie projektu graficznego”

W dniach od 22 października do 23 listopada 2018r. w Szkole Podstawowej w Garbnie odbył się zorganizowany przez nauczyciela plastyki konkurs pt. „Symbol Niepodległej – przygotowanie projektu graficznego”. Do udziału w nim zaproszono uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej i 3 gimnazjum. Przedmiotem konkursu było stworzenie projektu graficznego obrazującego Niepodległą w formacie A4 na papierze, wykonanego  wybraną przez uczestników techniką plastyczną. Do głównych celów konkursu należało zachęcenie dzieci i młodzieży do twórczego działania, oraz rozwijanie wyobraźni i umiejętności projektowania znaków plastycznych. Intencją organizatora było  włączenie społeczności szkolnej w obchody stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Tworzenie projektu graficznego miało również przybliżyć historię i bohaterów walki o niepodległość, a także zwrócić uwagę na symbolikę, która towarzyszyła Polakom w czasach wojny i pokoju.

Podczas oceny zwracano szczególną uwagę na oryginalne ujęcie tematu, formę i ilość włożonej przez uczestników pracy.

Pierwsze miejsce zajęła praca Zuzanny Iwańskiej z klasy 3 gimnazjum, przedstawiająca czerwony odcisk palca  (linie papilarne) na białym tle. Projekt charakteryzuje się dużą dojrzałością plastyczną. Uczennica w syntetyczny prosty sposób, mówi nam o naszej niepowtarzalności, symbolizowanej przez linie papilarne. Jednocześnie ich czerwona barwa nawiązuje do przelewanej krwi w walkach Polaków o niepodległość. Użycie tylko białej i czerwonej kolorystyki w symboliczny sposób nawiązuje do barw narodowych. Wyróżniono również prace uczniów: Roksana Puchta klasa 6, Czajkowska Paulina kl. 3 gim., Natalia Bakon kl. 5.

Napisz pierwszy komentarz
PDF Drukuj Email
 


Strona 6 z 109
Aktualności
free pokerfree poker

Kalendarz


Dzisiaj jest: Czwartek
18 Kwietnia 2019
Imieniny obchodzą
Apoloniusz, Bogusław, Bogusława,
Flawiusz, Gościsław

Do końca roku zostało 258 dni.
Zodiak: Baran

Kto nas odwiedza

Naszą witrynę przegląda teraz 13 gości 

© 2010 Zespół Szkół w Garbnie.

Zawartość serwisu jest chroniona prawami autorskimi.

Licznik odwiedzin

Dodatki na stronę